കേട്ടു പഴകിയതെങ്കിലും
സ്വൈര്യമേകാത്തൊരു പ്രയോഗം.
മരണം:
രംഗബോധമില്ലാത്തവന് തന്നെ; തീര്ച്ച.
ജീവിത നാടകത്തിന് രംഗമറിയാതെ വന്ന്,
വെളുത്ത ചിരികളില് കറുത്ത ചായം പൂശി,
തിരശീല താഴ്ത്തി കടന്നു പോകുന്നവന്.
നിശ്ചലതയുടെ പ്രതിരൂപം.
കോമാളി:
ചലനാത്മകത ചിരിമരുന്നാക്കിയവന്.
കണ്ണുനീരില് പോലും നിറങ്ങള് ചാലിച്ച്,
ചിരിയുടെ മാരിവില്ല് വിരിയിക്കുന്ന
മഹാമാന്ത്രികന്.
പിന്നെ,
മരണമെങ്ങനെ കോമാളിയാകും???
